Обзоры

UNSOUND Festival 2009: Eagle Twin, Sunn O)))

Sunn O))) @ Unsound Festival 2009

Gdyby te wszystkie zespoły przyjeżdżały do Polski te 10 lat wcześniej to byłaby tutaj bezkrytyczna, optymistyczna recka, ale niestety - im jestem starszy, tym bardziej skwaszony i coraz mniej rzeczy mi się podoba... i coraz mniej rzeczy mi się chce. No ale zmówili się i zaczęli teraz przyjeżdżać wszyscy po kolei - nigdy nawet nie marzyłem o tym żeby zobaczyć na żywo jakieś szelaki, meszugi czy nadje. Tak więc gdy teraz wszyscy tutaj atakują nasz kraj, jestem skonfliktowany wewnętrznie... z jednej strony trzeba jechać i odrobić zaległości koncertowe, z drugiej strony - daleko, zimno, drogo i grają same nowe (chujowe) kawałki...

No ale ale! Znowu zaczynam narzekać, a tu Czytelnicy pewnie głowią się: 'czemu tu jakiś dziad płacze i pisze żurnal z bezsensownym tytułem?'.

Nie ma już chyba więcej Stiwów na których by warto jechać. - Albini bardzo bardzo dał rady, pełen respekt. ; Austin zniszczył mnie intensywnością i willpowerem; Von Till puszczał fajne wideosy z projektora i bardzo był zajęty ROBIENIEM MUZYCZNEGO MISTERIUM. Pozostał do zbadania już tylko O'Malley - i jak gruchnął njus że będzie grać niedość że niedaleko, to jeszcze za 35 zeta - od razu zacząłem brać te tabletki na zwiększenie mobilności i kondycji dla seniorów.

(teraz uwaga, będzie żart harcerski, z kategorii tych o zwierzetach):

ZEBRAŁOSIE nas kilka osób i byliśmy w Krakau przed 13... specjalnie tak wcześnie! Celem było socjalizowanie się - i to było jedną z najmocniejszych stron tego wyjazdu. Po poczatkowych klęskach (przemierzanie kilometrów tylko po to żeby odkryć że pizzeria docelowa została zlikwidowana... i to dwa razy!) udało się usiąść w Dominium i zjeść całkiem przyjemną pizzę - swoją opinię o tej sieci chyba już wyrażałem w poprzednich odcinkach i podtrzymuję. Drugą fazą planu socjalizacji była AVARIA - wiedziałem już z doświadczenia że mają tam butelkowego FRATERA i przyznam że było w pytę - mroczne lochy + smoki + pierwotna i zła muzyka co puszczali (wczesny kult i wczesny hey) + FRATERy + ziomboje = największe zwycięstwo. Aż mi szkoda było wychodzić i iść na jakiś daremny koncert z szumami, no ale w końcu trzeba było - czas biegł jak z pyty strzelił.

Dojechaliśmy na miejsce zdaje się tramwajem... ale nie pamiętam aż tak dobrze! Nie wiedzieliśmy gdzie iść, ale na szczęście okolica była dość mocno nasycona fanami szumów więc szliśmy po prostu za modną młodzieżą i doszliśmy na miejsce. A na tym miejscu czekał na nas betonowy moloch, którego anteny i kominy są koronami miast - zacząłem mieć od razu obawy że o dupę rozbić będzie ten gig; betonowa hala + betonowe korytarze + czujni ochroniarze i STRAŻACY na miejscu (wtffff). Nie wróżyło to dobrze jeśli chodzi o warunki brzmieniowe. No ale co zrobić... za to merch bardzo solidny - przepiękną koszulkę sobie nabyłem z jakimiś wilkami co gryzą jakiegoś bohomaza. Bardzo podobał mi się pomysł z szatnią - DIY patent, że zostawiasz sam kurtkę na wieszaku i trzymasz kciuki przez cały koncert że tam jeszcze będzie jak wrócisz! Oczarowany tą wizją, podreptałem do betonowej sali z kurtką pod pachą - prawie jak na Horse the Band (tylko mniej grzywek było wokół).

Rychło rozpoczął grać Eagle Twin i wszystkie obawy brzmieniowe okazały się w 300% prawdziwe. Epicka porażka - w zespole składającym się z 2 osób ciężko jest tak zrobić żeby nic nie było słychać - a w tym przypadku udało się to tak że ręce opadały. Miałem przesłuchaną płytę o niewdzięcznych krukach kilka razy ale nie poznałem ani jednego kawałka - było tak głośno i srogo że basisto-wokalista mógłby w zasadzie napierdalać tą gitarą o podłogę i ryczeć 'uuu uuu uuuuuu' i różnica byłaby na tyle subtelna że tylko najwięksi fani by poznali że to niekoniecznie ich kawałki z płyty. Stałem więc z zażenowaną miną i patrzyłem się pustymi oczami przed siebie, żałując każdej minuty tego show. Na szczęście dość szybko się sprawili i pozotało mieć nadzieję występ gwiazd wieczoru będzie wyższych lotów - inaczej do końca życia był żałował że nie zostałem w AVARII na FRATERACH.

Pogasili światła, napuścili mrocznego dymu - i rozpoczęła się Sunn O))) betoniara. To co było wadą w przypadku eagle twin, tutaj się okazało zaletą - bezwładność betonowej akustyki wyszła dronom na plus - przy bardzo powolnych zmianach dźwięków akustyka 'nadążała' i bardzo fajnie potęgowała wibracje. Pierwszy kawałek bezlitośnie zniszczył wszystkich lanserów (i szybciochem uciekali na tyły), wibrował w żołądku, udach i płucach. Zakapturzony Anderson i O'Malley + ziomek co puszczał efekty z tyłu (przez ten durny dym nie było prawie w ogóle widać muzyków) jechali tak ostro z koksem że aż mi się gęba uśmiechała. Nie wziąłem żadnych tam zatyczek (bo to dla frajerów) i dawałem po prostu drganiom wędrować po miękkich częściach ciała (podejrzewam że elegancko się pizza ułożyła w żołądku dzięki temu).

Potem wyszedł Atilla, który wyglądał trochę jak Hern z robin hooda z tego angielskiego serialu. Muzycy momentalnie zrobili mu miejsce i dali mu ciągnąć swój powolny, hipnotyzujący monolog o niebie i monolitach - i tutaj ocena udźwiękowienia poszybowała w powietrze. Słychać było każdy jego szept i chrząknięcie, a przy tym dalej jechała betoniara. Szacunek dla kapturowych niszczycieli - i szacunek dla Atilli, który w kłębach dymu robił mroczne gesty i generalnie porwał całą publiczność. Gdy O'Malley zaczął wstawiać zagrywki na wyższych rejestrach, to aż mi się płakać zachciało - tak to przypominało Khanate, normalnie tylko krzyknąć IT WENT DOWN BAD AND IT'S A SAD LIFE!

Kolejne minuty mijały - Atilla miał okazję jeden kawałek zrobić praktycznie acapella - i tutaj wychodzi jego talent; każdy może stać w kapturze i cośtam mamrotać na tle dronów, ale jego możliwośći wokalne, power i charyzma = nie do pobicia. Potwornie srogie były te jego ryki na full pogłosu, niejeden fan z grzywką kulił się w kucki i zasłaniał głowę rękami.
Trochę gorzej wypadł moment gdy Anderson odłożył basa i wziął gitarę i obaj ze Stiwem zaczeli grać coś w wyższych partiach - hałas stał się męczący i chaotyczny, ale to tylko był niewielki daremny fragment tego występu. Gdy pod koniec Atilla wyszedł przystrojony jakimiś gałęziami to śmialiśmy się ze miałem rację z tym Hernem - teraz wypisz wymaluj tak było.

Długo by można pisać na temat wpływu, jaki SUNN O))) miało na publikę (dość liczną btw), ale najlepiej podsumuje to ten fakt: gdy się skończyła muza, wszystko wycichło i światła pogasły, to nikt się nawet nie odważył ruszyć, wszyscy stali sparaliżowani i nie wiedzieli czy zaraz im jakaś betoniara nie huknie, czy to już może koniec? Pierwsze nieśmiałe brawa pojawiły się z tak dużym opóźnieniem że komentować nie trzeba. I tutaj ostatnia pochwała dla muzyków - nie było dla nich problemem żeby pożegnać się grzecznie z rozklaskaną publicznością. Na twarzach ludzi wychodzących z betonowej hali malowały się zadowolenie i satysfakcja - i ja jak najbardziej do nich dołaczam, dawno nie wydałem tak dobrze 35 zeta. Organizacja na medal - wszystko szybko, sprawnie i w terminie, a darmowy autobus powrotny linii 666 to już była wisienka na torcie. Pozostało tylko przezimowanie jakoś do 3:50 (pociąg powrotny) i tutaj miały miejsce surrealistyczne sceny, podczas których grupka ogłuszonych i zdezorientowanych ludzi musiała siedzieć w McDonaldzie, i gapić się bezmyślnie w ekran z teledyskami, na których murzyn spał na ławce, dziwki baunsowały a Enrique robił rozkoszne miny.

Koniec mistrzostw, do widzenia!

24-25 Oct – UNSOUND Festival 2009

Soap&Skin. Spóźnienie. Dookoła dużo glissando i okularów w czarnych szerokich oprawkach ale też i śmichów chichów popartych sykiem rozpieczętowywanych napojów. To wszystko tylko przez krótkie chwile pomiędzy utworami, w których to artystka przykuwała uwagę całej publiki nie pozostawiając miejsca dla jakiejkolwiek alternatywy. Siła materiału z płyty zwielokrotniona ,a te lunatyczne momenty bez klawierki w snopie trupiego światła oparte o mroczne, industrialne tło lepkie jak ciekły beton to już MAJSTERSZTYK.

Whale tour. Coś mi w tym wszystkim nie pasowało. Począwszy od żartów pianisty na poziomie kremówek po maturze z których się publika ryła niemożebnie ,a skończywszy na kantryboju który śpiewał straszne płasko, bezpłciowo i bez przekonania. Frosta ćmiło za laptopem. Całość starał się ratować islandczyk, ale mimo fajnych momentów już niestety nie.

Odbiór całego zestawu utrudniła też dla mię sala. Przy takiej muzyce człowiek powinien się roztapiać w miękkim fotelu, chłonąc te wszystkie pejzaże, a nie męczyć na stojaka przestępując z nogi na nogę jak w kościele.

Dubstepy. Pavel Ambiont nie oddał życia za ojczyznę. 2562 cholernie oczekiwany po b.dobrym tegorocznym wydawnictwie. Zaczął całkiem fajnie ,ale potem już gdzieś niestety ugrzązł i zagubił w prostych diskobitach. A większa ilość unbalance przetykana zwolnieniami z aerial to byłaby miazga. Schade. Untold też poprawnie ale jakoś się to niepotrzebnie w czasie przeciągało oddalając występ "gwiazdy".
Kode9 z małpką to spełnienie większości moich marzeń związanych z tym kierunkiem muzycznym. Ubasownione Mezzanine pełne pogłosów, ciągle zmienne i zaskakujące + mc zagrzewający publikę do boju + ugięcie stropu powyżej PN = STAL MOC.

Niestety Zombi Srombi.

Nowa Huta. Podstawowy cel wycieczki do Krakowa. Można się spierać czy debiut Eagle Twina to rzemieślnicza kompilacja czy też nie. Dla mnie to jeden z tych tegorocznych albumów full of awesome. Cholernie ciężki i bogaty aranżacyjnie przy minimalnej liczbie środków. Przestrzeń. Po wtóre Wola Mocy i rock'n'roll i kompletnie niezrozumiała dla mnie reakcja publiki na powyższe. Nie wiem jak przy muzyce tak mocno osadzonej na tłustym groovie można stać jak wypreparowana mumia pod sceną po to by pisać chyba doktorat z filozofii. Rozumiem odwrót spod sceny niewiast i ich wychudzonych partnerów w obcisłych koszulkach z H&M bo prawdopodobnie po raz pierwszy w życiu odczuli na sobie ciężar riffu dostając tęgie wciry (swoją drogą może porzucą teraz swój dotychczasowy hipsterski shyte na rzecz rozsądnej rockowej muzyki), no ale aż że aryjscy długowłosi bracia zawiedli :C. Na koniec tej nudnej dygresji muszę dodać ,że już przy pierwszych pociągnięciach Eagla dotarło do mnie że w tak sprzyjających okolicznościach przyrody odegranie Dopesmokera przez ponownie zebrany "specjalnie i tylko na Unsound 2010" Sleep to teraz KONIECZNOŚĆ.

Podczas napływu tego sortu refleksji kto jeszcze mógłbym wystąpić na American Doom 2. czas dua z Salt Lake City na scenie dobiegł końca. Towarzystwo rozeszło się po szynkach itd. a tymczasem kolejny wykonawca (SUNN O))))))))))))) już rozpoczął swój występ. Wszystko zaczęło się od ciszy która po młóceniu poprzedniego wykonawcy opadła na widownie jak gęsta kurtyna z kiślu. Po nieodległej chwili rozmawiać zaczęły ze sobą poszczególne lampki i diody rozstawionych w półkole wzmacniaczy których naliczyłem równe 12 (12 apostołów ? ). Przepięknie, ostre jak maczeta belkowane sklepienie hali, było stopniowo rozmiękczane wzbierającymi obłościami chmur gazu. Kubaturę wypełniać zaczęło rzężenie gardłowego śpiewu który nadawał całości przedsięwzięcia wydźwięku szamańskiego misterium. Kiedy już mgła zapełniła scenę w sposób identyczny jak w horrorze o tytule takim jak podmiot zdania, rozpoczęła się drołnowa pascha. Momentalnie całym ciałem zaczęły miotać torsje wzbudzone przez najgęstsze z gęstych fal basu. Wrażenie spowolnienia czasu nie było chyba tylko wrażeniem. Ponad to drżenie każdego centymetra sześciennego ludzkiego mięsa zmieniało człowieka w wibrującą strunę potęgując odczucie znajdowania się w kilku miejscach na raz (?). Zatyczki do uszu w takich okolicznościach to ani chybi co najmniej bluźnierstwo. Brak jakichkolwiek osi układu odniesienia w postaci melodii i rytmu wskazuje na to że to jest właśnie TO co można nazwać muzyką czystego i pierwotnego doznania. Ten kto uważa się za apostoła ciężkich riffów, fana sannoł a nie doświadczył TEGO na żywo nic nie wie o życiu. Period.



Attila to jednak mocarz nad mocarze. Wernyhora, Chochoł i Puk w jednym.

Pozdrawiam Serdecznie.

Pon 19 X – UNSOUND Festival 2009

Sunn O))), Soap&Skin, Eagle Twin, Ben Frost, Nico Muhly, Valgeir Sigurðsson, Sam Amidon

Fajnie, że jest taki festiwal, na który można przyjść i po prostu słuchać, do tego podziwiając scenerię. Unsound zdecydowanie takim festiwalem jest. I po zeszłorocznej wpadce z fuck buttons, który nieobejrzenia żałuje po dziś dzień, w tym roku musiałem się zjawić. Sobotni wieczór w Muzeum Inżynierii miała rozpocząć wschodząca gwiazda cmentarnego fortepianiu - Anja Plaschg. O dziwo biletów na bramce już nie było, a bylo kilka osób - w tym barwna pani - które potrzebowały. Swoje potrzeby potrafiła ona wyrazić chyba we wszystkich językach europejskich, ale widać opłacało się, bo dostała się do środka. Środka który był wielkim magazynem, albo dawną zajezdnią autobusową, lub czymś na kształt.
Na środku sceny stał fortepian, lekka mgiełka i przygaszone światła wprowadzały w nastrój tego co miało za chwilę się stać. Anja weszła i zaczynając od instrumentalnego Turbine Womb, zagrała mieszając utwory chyba cała, świetną, debiutancką płytę. A jest to jeden z ciekawszych albumów w tym roku imho:)). W jednym utworze zniknęła gdzieś na chwilę by pojawić się i wić wokół lewego głośnika. Wyglądała na lekko oniesmieloną, ale gdy zaczynała grać jej prawdziwe oblicze wychodziło - była agresywna i wulgarna, grała ciężko, praktycznie bez kontaku z publicznością, która była w transie. Zaszczepionym właśnie przez jej ruchy, śpiew i muzykę. Coś fantastycznego, pełna profeska. Pod koniec tylko spotęgowała te odczucia grając coś mi nieznanego, ale apokaliptycznego. Czerwone światła i jej przeraźliwy krzyk powodowały ciarki i momentami nawet strach. Na koniec zaserwowała nam jeszcze recytacje na baczność podejrzewam, że jakiegoś wiersza, albo pieśni wojennej, nie wiem - może ktoś to znał ?:))
Jej głos na żywo, jak i wszystkie utwóry na koncercie brzmią lata świetlne lepiej, niż na wyśmienitej wydawałoby sie płycie. Warto być tego świadkiem.
Piorunujący koncert. Przerwany tylko na chwilę przez dzwonek 'neverending story', który grał chwilę i nawet ona spojrzała się w kierunku właściciela i przestała grać, aż go wyłączy. To jedyny humorystyczny akcent tego koncertu.

Za to następny, w takie fragmenty wręcz obfitował. A jego autorami był kolektyw pod nazwą WhaleWatch - znany wszystkim Ben Frost + koledzy z wytwórni. Trzy laptopy, fortepian, gitara, bas i banjo. Przyznam, ze nie znalem ich tworczosci i momentami strasznie, ale to strasznie przynudzali, grajac jakies chaotyczne wytwory ich chorej wyobrazni. Najciekawiej wypadł w dwóch kawałkach Valgeir, a najbardziej na nerwy działał mi Sam, nie mogłem go słuchać. Generalnie cała koncepcja tego występu polegała na tym, że nie chcieli zanudzać słuchaczy swoją solową twórczościa, więc połaczyli siły na scenie i grali naprzemiennie autorskie kawałki w jeszcze bardziej odjechanych kompozycjach. Dobrze, że mieli świetny kontakt z publiką, bo już byłem bliski wyjścia. Nico bardzo ładnie kontrastował ze swoją poprzedniczką. Jej brutalny styl grania był zupełnie inny od jego lekkości. Tam fortepian gładził zmysły, a u niego przy wysokich dźwiękach czuć było jakby szpilki wbijane w uszy. A już ostatnich ich utwór, to była totalna kakofonia. Dysharmonia, o której najbardziej połamani mathrockowcy mogą tylko pomarzyć :)) Ludziom się jednak podobało, ja mogę jak cezar dać kciuka do góry=)

Na niedzielę szykowała się totalna apokalipsa. Zatyczki do uszu przy bramce, spartański lokal zwany nie od parady Łaźnią, w którym pisuary i łazienki wyglądały jak w stajni, a szatnia była samoobsługowa. No i Sunn O))). Wcześniej smak hałasu zaprezentował w sposób bardzo przyzwoity Eagle Twin. Dobre parę minut zajęło moim uszom przyzwyczajenie się do takiej ściany dźwięku. Przy której koncert Motorhead był tylko mrzonką. Oczywiście masochistycznie bez zatyczek. Ale nie byłem osamotniony. Współczuć można było tylko wszystkim niewiastom, które chyba nie podejrzewały, że będzie aż tak głośno i potem w popłochu opuszczały sale, albo zatykały uszy czym się da. Na Sunn O))) było jeszcze głośniej. Gęsta mgła spowiła cała sale, ledwo dalo się dostrzec co stało na scenie, było cmentarnie. Pierwszy przyszedł wyglądający trochę po rosyjskiem akustyk. Takiego potwora trzeba ogarnąć. Parę chwil później mignęli w wejściu i ryknęły gitary. MOC x666. Pełne misterium. Wszystko drżało, podłoga, ubranie, włosy, nawet konsoleta akustyka wyglądała jakby miała wbudowany wibrator. Czegoś tak piekielnego nigdy nie widziałem. Po paru minutach do zakapturzonych mnichów dołączył Attila, jego spektrum wokalne nie ma chyba granic. Głosem potrafi wszystko i idealnie komponuje się z resztą. Stał przez większość czasu widoczny, jako jedyny na scenie. Spod niego buchały salwy dymu, wyglądał jakby płonął. Brak mi nawet słów, żeby to opisać. Przeprowadzał przez cały koncert swoje rytuały kapłańskie by pod koniec zamienić się w człowieka-drzewo. Bezcennym jest ujrzeć to z bliska. Całość trwała około 1h20minut. Jeśli jakakolwiek muzyka pobrzmiewa w piekle, to jest to SUNN O))).

Kurwa, chciałbym jeszcze raz to przeżyć.

Brawa dla organizatorów za tak świetny festiwal muzycznie i organizacyjnie. Busy powrotne linii nr 666, to tez strzal w dziesiatkę ;)))

Unsound Festival 2009, Poland:
(use button to download from Divshare)
22.10.
SoundScapes 2: Labyrinths Of Sound @Philharmonic Hall
James Blackshaw - live excerpt (James Blackshaw - unsound09.mp3 9:58min),
Jóhann Jóhannsson, Sinfonietta Cracovia - live excerpt (Johann Johannsson - unsound09.mp3 9:02min),

23.10.
SoundScapes 3: The Film Beneath Your Eyelid @St.Catherine's Church
Biosphere - live excerpt (Biosphere - unsound09.mp3 9:58min),
Stars of the Lid feat.Sinfonietta Cracovia - live excerpt (Stars of the Lid - unsound09.mp3 13:47min),

24.10.
SoundScapes 4 @Museum of Urban Engineering
Soap&Skin - live excerpt (Soap_Skin - unsound09.mp3 7:30min),
The Whale Watching Tour: Sam Amidon, Ben Frost, Nico Muhly, Valgeir Sigurðsson - live excerpt (Amidon,Frost,Muhly,Sigurdsson - unsound09.mp3 7:05min).

Po wielu latach, mękach itp., nareszcie - jest!

[url=http://www.[spam nofollow=yes] Struny Świata nosz ja Wam dam spam nofollow! Przecież nie tylko muzykę kraść można w ten sposób, toż cholery jedne -_-

sobie, drogie dzieci, w takim razie zróbcie zabawę w usuwanie spacji (:

http://www.s e n d s p a c e.com/file/8a73py
http://o dsiebie.com/pokaz/5387582---9c21.html
http://ra pid sha re.com/files/277446689/Cztery_Struny___wiata__widok_-_wy__wietl_strony_-_dwie_strony_-_poka___ok__adkae__.pdf.html
http://www.spee dys hare.com/999546848.html

Przedstawiam Wam magazyn muzyczny, enjoy.
Polecany widok napisany w nazwie, że powtórzę - dwie strony + pokaż okładkę w widoku dwie strony; nieobecność rozkładówek z prawdziwego zdarzenia zawdzięczamy InDesignowi po hiszpańsku (ładny język ale ja niestety nie znam).

Niedociągnięcia są zapewne liczne (to pierwszy! ;), proszę je wybaczyć, ale i poinformować, bo autor mógł przesz nie zauważyć, a zawsze lepiej wiedzieć na przyszłość.
----------------------
(tu nic ważnego, po prostu linkuję żurnala dla większego hajpu ;P dawniej można to było robić bardziej dyskretnie :/ a to wszystko, of kors! znajduje się w środku publikacji.)
Diamanda Galas The HorrorsTorotoiseSonic YouthM83Do Make Say ThinkArthur RussellMogwaiSlowdiveMax TundraClinicMarshmallow OvercoatThe ResidentsParistetrisJeremy JayJon HopkinsThe Complainers & The ComplainerPawilonTiltAcid DrinkersMUMFever RayPeachesApparat Organ Quartet & TF3IRAFuck ButtonsThese New PuritansTiny VipersEl Perro del MarOlafur ArnaldsBallady i romanseTwinkGene VincentMoondogFinal FantasyRoots ManuvaGoneOndula NovaSweet Love for Planet EarthGeoff GoddardSky MenGuardians of SpaceRadioheadHail To The ThiefSail To The Moon (Brush The Cobwebs Of The Sky)The Universe!This Is How We Walk on the MoonSouvlaki Space StationPlague MassMasque of Red DeathPrimary ColoursAdd N to (X)Do You RememberBeacons Of AncestorshipShe CriedThe EternalEditorsSwung From the GuttersEditorsAnimal CollectiveIAMXBad BrainsKumka OlikPersona Non GrataRotofobiaNew Model ArmyArmiaIgniteThe Automatic[event=]Radiohead Poznań[/event][event=]Nowa Muzyka[/event][event=]Jarocin[/event][event=]OFF[/event]The (International) Noise ConspiracyMahjonggErrorsWireSpiritualizedThe TermalsThe Pains of Being Pure at HeartCrystal StiltsCrystal AntlersHEALTHMicahu And The ShapesDan Le Sac vs Scroobius PipHandsome FursWooden ShjipsGraveyard OrbitSpeech DebelleEbony BonesMonotonixGene VincentElvis PresleyKarma PoliceCreepDan DeaconJacaszekGod Is an AstronautSuicide by a starMudhoneyYann TiersenYo La TengoPsychic TVKazik na żywo[event=]God is an Astronaut w Krakowie[/event][event=]Sacrum Profanum 2009[/event][event=]Yann Tiersen w Warszawie[/event][event=]Peaches w Warszawie[/event][event=]Mudhoney w Warszawie[/event][event=]Koncerty Maxa Tundry[/event][event=]Unsound Festival 2009[/event][event=]Wrocław Industrial Festival 2009[/event][event=]Yo La Tengo na Ars Cameralis[/event][event=]Tortoise w Polsce[/event]
Thu 10 Sep – God Is an Astronaut
Sun 13 Sep – Sacrum Profanum 2009
Thu 24 Sep – Orka & Yann Tiersen
Fri 16 Oct – Mudhoney, The Black Tapes
Tue 25 Aug – Radiohead - Poznań dla Ziemi
Fri 28 Aug – Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2009
Thu 6 Aug – OFF FESTIVAL 2009
Sun 18 Oct – Max Tundra
Mon 19 Oct – UNSOUND Festival 2009
Wed 4 Nov – 8th Wroclaw Industrial Festival
Wed 25 Nov – Ars Cameralis 2009: Yo La Tengo
Fri 17 Jul – Jarocin Festival 2009
Mon 7 Dec – Tortoise

Dłuższe lub krótsze notki z koncertów.

Nathalie and the Loners / Immanu El @Lokator
Zima w pełni, koncert przeniesiony do bardzo ciasnej piwnicy w Klubie Lokator, efekt - atmosfera z bajki. Występ Nathalie przyjemny, rozmarzyłem się o pj harvey grającej white chalk w takich warunkach, Immanu El dużo lepiej niż na krążku. Jeden z najjaśniejszych punktów moich tragicznie krótkich ferii.

New Century Classics @Pod Jaszczurami
NCC po raz pierwszy, mieszane uczucia, ciągłe problemy techniczne denerwowały. Bis zdecydowanie na plus.

Iowa Super Soccer / Dakota Suite @RE
:D Iowa poprawnie, bez rewelacji, ale jednak po koncercie przesłuchałem wreszcie ich album. A Dakota... Dakota to zupełnie inna sprawa, bawiłem się doskonale i pewnie tego występu nigdy nie zapomnę, ale chyba nie o to chodziło. Materiał zupełnie inny niż na dwóch ostatnich, przesłuchanych przeze mnie płytach, nawet jakiś grunge się w tym cudzie przewijał, to co miało wzbudzać głęboki smutek i melancholię, zmuszało mnie do gapienia się w podłogę, żeby nie roześmiać się głośno. Nie ogarnąłem.

Renton / Tigercity @Drukarnia
Renton - mam problem z tym zespołem, zdają się być tak sympatyczni, że aż by chciało, żeby grali równie dobrze, a poza przebojowością 'hey girl; to ja widzę wielką pustkę i kosmiczne zachowanie sceniczne basisty (za to plus;p).
Tigercity - zespół rozwala imagem, zfrikowani metalowcy śpiewają falsetami popowe piosenki, coś pięknego. I byłoby jeszcze piękniej gdyby zagrali Mountain Pass i ogólnie poszli drogą pierwszej EPki.

Handsome Furs @RE
Już na początku wyglądali jak po właśnie zakończonym wyczerpującym koncercie (przyjechali z Belgradu i jakieś tam przygody po drodze jeszcze mieli), a zagrali megaenergetycznie, poruszając całą salę. Im się podobało, nam się podobało. OK. Na minus tylko to, że stanąłem sobie w takim miejscu, że co jakiś czas trochę zaczynałem się bać o to czy cokolwiek będę słyszał po tym koncercie.

New Century Classics / Sunset Rubdown @Manggha
New Century Classics po raz drugi, najlepszy z trzech, odpowiednia dla takiej muzyki sala i było naprawdę przyjemnie i ładnie. Sunset Rubdown, dla mnie nierówne, na przykład pierwszy bis był cudowny, a drugi mnie kompletnie zawiódł. I jak na Tigercity nie było ulubionej pieśni. Suma sumarum nie byłem w pełni usatysfakcjonowany, bo to przecież bardzo utalentowani ludzie są (wielkie brawa dla perkusistogitarzysty, tego, który nie gubił pałeczek, wymiatał).

The Recycling Center / New Century Classics / Pchełki / Please the Trees / Pustki @Żaczek
Dobrze, że to kosztowało 5 zł, zawód. Najlepsi według mnie byli NCC, trochę już na trzecim gigu w ciągu pół roku nużący i nie nadający się ani do miejsca ani do pory w której wystąpili. Czesi nudni. Pustki poza dwoma chyba momentami (całkiem lubie płytę "Wyspiański wyzwala") kompletnie nieprzekonujące i równie nudne. Pchełki na mały plus, ciekawi są i obrabiają polski folklor w sposób, który nie mdli.
[ Dicków nie widziałem, może party na koniec zmieniło by mój odbiór całego „festiwalu” ]

Pit Er Pat @Alchemia
Grali zupełnie nowy materiał, w dwójkę, a nie trójkę i bardzo krótki ten materiał był, a zmuszenie ich do zagrania czegoś jeszcze wymagało trochę determinacji tej garstki zebranych. Generalnie opierało się to wszystko na wypasionych bitach, pobrzdękiwaniu gitary i od czasu do czasu psychodelicznym wokalu. Podobało się bardzo.


Selector Festival - Dzień Pierwszy
Zrezygnowałem z drugiego dnia, bo czekały na mnie masakryczne 3 dni po weekendzie i efekt był tak, że i tak najważniejszego egzaminu z tej serii nie zaliczyłem wtedy. Fail.
Bardzo fajne te namioty, wizualizacje ok. Duży minus za paranoidalny zakaz picia na świętej trawie wydany przez miasto skutkujący masakrą w wąskiej strefie hajnekenowej.

Kamp!
We fragmentach widziałem ich występ i takiż rwany mi się zdawał. Ale jest ok, ok, dają radę.

Dizzee Rascal
Nie miłuję chłopa, a byłem przy barierkach ;P Nie znudził ani nie wkurzył. Dens łif mi!  

Fischerspooner
Niby bardzo niefajnie, że taki kompletny półplayback, nowa płyta w większości słaba, ale generalnie show zrobił wrażenie, a te fajniejsze kawałki dawały okazję do poskakania i pobansowania. Dodatkowe atrakcje zapewniali: po prawej fanki Franz Ferdinand nieudolnie produkujące zjadliwe komentarze, po lewej straszliwie podjarani fani Fischerspoonera. Mój trzecioerpowy patriotyzm docenił wspomnienie o rocznicy.

Franz Ferdinand
Trochę walki o przetrwanie i wykonywanie cudów typu ściąganie odzienia pomiędzy piosenkami, ale koncert fantastik fur mich. Mogliby tylko ludzie tak nagle nie przystanąć jak jakieś muły przy drugiej części Lucid Dreams. Choć z drugiej strony, dobrze, że nie było pogo wtedy.

Röyksopp
Cóż, zawiodłem się. Albo nie, raczej potwierdziły się obawy co do Röyksopp live. Pokrzykiwania mnie jakoś nie chwytały, większość kawałków zrypana, tylko niektóre zabrzmiały ok. Di Gerl Wif Di Robots nawet ładnie.

Resztę widziałem bardzo fragmentatycznie. Deadmau5 fajną maskę ma.


Ef @Pod Jaszczurami
Pozamuzycznie: fajna, urokliwa sala i fajne koszulki w merczendejsingu (mimo to jak zwykle poskapilem). Muzycznie: lepsze i gorsze momenty, widać było, ze już trochę maja dość tej trasy, ale cała końcówka z kulminacja w bisach piękna.

Heineken Open'er Festival
Miało mnie tam nie być, mimo Crystali, M83 i Santi (święta trójca jeśli chodzi o oczekiwania). A jednak po dwutygodniowym zbieraniu się do zmiany tej decyzji 1 lipca zrobiłem sobie prezent posesyjny i zacząłem szukać sensownego noclegu (bo ten co go zaklepałem w lutym był bez sensu).
Zacznę od narzekania: ktoś kto odpowiadał za nagłośnienie głównej sceny powinien poszukać pracy przy organizacji festynu klubu piast wołowice, myślę, że da radę. Słuchanie z dalszej odległości (już odrobinę za wieżyczką!) wiązało się z bardzo specyficznymi doznaniami (dziecko bawi się balansem? słuchawki się psują?), nie znam się na tym, nie wiem co spieprzyli, ale jestem na nie. Shame on sb.

The Car Is On Fire
Ok, siedziałem poza namiotem i prawie nie słuchałem, wiec może czegoś w ich występie nie dostrzegłem i zasadniczo nie mam prawa oceniać, ale, ale: Borysie, kochamy Cię, jesteś bogiem, wróć! :>

Peter, Bjorn & John
25 minut, przyjemne 25 minut, szkoda, że polazłem na te małpy tak wcześnie, głupio, że podobno ludzie masowo wyszli po jang volks (dobra, zamierzałem zrobić to samo;p).

Arctic Monkeys
Dla nich szybko zwiałem z PB&J, w końcu kiedyś się w kółko słuchało 'dancing shoes' czy tam innego 'from ritz to the rubble' i... klapa. Nie dość, że pierwsze piosenki spędziłem na wycofywaniu się z tej masakry (ta, na koncertach to ja pstrykam palcami) to jeszcze mnie niestety zwykle wszystkie kłopoty techniczne (siadł prąd) strasznie wkurzają. Zaraz po ich powrocie na scenę stwierdziłem, że chyba nic już dla mnie tego występu nie uratuje i poszedłem zajmować sobie miejscę na LotP...

Late of the Pier
...i nie żałuję. Grali krótko, ale świetnie. Publiczność w dobrym stężeniu na metr kwadratowy (blisko sceny) i robiąca to co trzeba, pieśni nie mogły mi wyjść z głowy przez cały następny dzień. Rispekt. Nagrywajcie druga płytę i przyjeżdżajcie na Szkieletora. Podium Openera. A nie wybierałem się na nich jak mieli grać na CSF, o ja głupi.

Basement Jaxx
E e e, dziwne doświadczenie, do polowy bawiłem się świetnie (Bonkers + Billie Jean, heh ;p) i poszedłem do przodu, a później zacząłem się nudzić i zacząłem wracać. W końcu całkiem bj olałem i poszedłem zobaczyć końcówkę Heimy na ekranie większym od mego tv i z muzyką z lepszych głośników niż moje. Fajne to było.

SuperXiu
Fajnie grają. Maja nie tylko Time Fuse. Plus za podejście do produkcji. Trzymam kciuki. Silent Alarm to świetna płyta ;P

Flykklr
Ujdzie.

Gossip
Praktycznie nie znałem i raczej nadal nie mam ochoty poznać.

Gaba Kulka
Tori Amos?

Kooks
Nie miałem żadnych oczekiwań wobec tego koncertu, miałem nawet się wybrać na Hjaltalín. A tu całkiem fajnie było. Wielkie zaskoczenie. Co z tego, ze grają w kółko to samo, przynajmniej im wychodzi, a Pan Luke umie śpiewać;p.

Moby
Widziałem tylko 28 minut, dobre 28 minut. Dziękuje za Extreme Ways na start. Potencjał był na bardzo fajny koncert.

Crystal Castles
Dla nich zwiałem z mobyego i wkurwiałem się 45 minut stojąc i czekając. Poza obecnoscia perkusji było dokładnie tak jak się spodziewałem, czyli, że Alice się zataczała, skakała w tłum i wrzeszczała, proste melodyjki wprawialy ludzi w szał (w tym mnie), no i było mroczno i krótko. Niby było tak jak miało być, niby bardzo na to czekałem, niby wpadalem momentami w jakiś dziki trans, tylko jak już wylazłem z namiotu to miałem strasznie mieszane uczucia. Szkoda Moby'ego? Dodam tylko, że im więcej czasu mija od tego zwierzęcego doświadczenia to jakoś coraz pozytywniej je wspominam i to była mimo wszystko czołówka festiwalu, chyba.

Fisz Emade
To co zobaczyłem mówi mi, ze muszę kiedyś na nich wreszcie pójść jak się okazja natrafi.

Madness
40 minut zespołu prawie mi nie znanego, legendy gatunku, którego zasadniczo nigdy nie lubilem. I dobrze czułem, ze warto. Szkoda tylko, że ponoć najlepsze ominęło mnie przez dziki tłum przy tojtojach (ludzie chowali się przed deszczem?;p).

Faith No More
Po wystaniu się w różnych kolejkach, uznaniu powrót na Madness za już bezcelowy i schowaniu się przed deszczem stanąłem przez wyborem: postpunkowe indiesriendie w namiocie, które może na koncertach być całkiem smaczne kontra supereklektyczna legenda metalsretal pod niebem - poszedłem na Pana Pattona. Nadal całości nie łykam, ale Pan Patton to jest Postać, śpiewa naprawdę świetnie. Epic, Easy, Midlife Crisis! Chyba są genialni skoro zostałem tam prawie do końca.

White Lies
To ostatnie coś co grali (Dead albo Death jak się dowiedziałem ;p) było całkiem, całkiem i chyba się plotki, że koncerty mają dobre potwierdziły.

M83
Zespół, którego obecność w lineupie nie dawała mi spokoju, a okolosesyjne odsluchanie części starszego materiału praktycznie rzecz biorąc pchnęło mnie do przyjazdu do Gdyni. Warto było. Po stokroć. Po stokroć jeszcze raz i w drugą stronę. Magia. Piękno. Cudo. No gdybym dawał oceny to bym dał 6 no. Najlepsi.

Santigold
Na bramkach taki ścisk, ze ledwo zdążyłem i na domiar złego dopiero stojąc w kolejce do wejścia dowiedziałem, się, że buraków nie opuściłem wczoraj, a właśnie ich tracę w tym właśnie momencie, trochę szkoda. Znowu problemy z nagłośnieniem co potrafi zepsuć wszystko i mi trochę Santi zepsuło do spóły z trochę dziwnym zachowaniem niektórych kolesi dookoła (ale i tak pozdrawiam przepychającego się blondgiganta, zabawny był;p). Tak czy siak uwielbiam ta płytę, a dobre momenty też były (I'm a Lady na przykład).

Kings of Leon
Poszedłem zobaczyć fragment pastorosynow, co by nie stracić występu żyjącej legendy, głównego hedlajnera i najlepszego zespołu rockowego w historii rodu F. Zaczęło się od dużego rozczarowania, mimo już rozpoczętego koncertu w merczendejzingach dzikie kolejki, no ludzie, ludzie, kingsi grają! ;p Później potwierdziło się w zasadzie to co myślałem o nich do tej pory, nie są źli, ale czym się tu do cholery tak strasznie podniecać... Głos Pana Caleba lepiej na żywo.

The Ting Tings
Najweselsza impreza i największa pozytywna niespodzianka na całym openerze :) Kapitalne towarzystwo dookola, uśmiech na twarzy i taniec przez cały set. Nie spodziewałem się, że znam tyle tekstów, no no. Shut Up And Let Me Go! Podium HOFa.

Placebo
Się przez bans na tingsach spóźniłem na Placebo. Nie poznajem siem ;p Nagłośnienie nie pozwalało zapomnieć o sobie. Infra-Red na Torwarze 2 lata temu było mniej więcej sto razy lepsze. Perkusista jest śmieszny. Ale, ale, było ok, sentyment jest.

The Prodigy
Tylko fragment, gdyby nie moje popsute lewe kolano i chęć dobrego przygotowania się do prawdziwego finału openera - powrotu pospiesznym na południe to mimo, że nie kocham ich bardzo pewnie zostałbym do końca. Nagłośnienie beznadziejne jak i wcześniej.

Jarocin Festiwal 2009
Najpierw miałem tam pojechać na IAMX, później na IAMX i Editors, skończyło się na tym, że wahając się, z niewyleczonym przeziębieniem jechałem tam na Animal Collective. Jarocin zaskakująco ładne miasteczko, Poznań ładne nawet miasto, punksnotdead .

Editors
Nawet  40 minut koncertu z zanikającym co jakiś czas wokalem zrobiło wrażenie pozytywne i to mimo, że relację przygotowywały mnie na to, że na żywo są kosmicznie świetni. Szkoda, że górne drogi oddechowe wokalisty nie wytrzymały ;] „Nowe” Editors bardzo zaskakujące. W sumie szkoda, że na koncert w Krakowie pójść nie będę mógł.

The Automatic
Płyta pierwsze poza chwytliwoscia Monster bez pozytywow dla mnie. Drugiej nie znam. Na koncercie najwiecej sympatii wzbudzali we mnie jak patrzyłem na kretyna w szelkach, który czestowal ich fakami.

Myslovitz
Ten fragment, który widziałem OK. Początek ulew nieOK.

IAMX
Nie ma co porównywać z koncertem w Warszawie, a przy nowych kawałkach koncert trochę siadał (co ciekawe nie zauważyłem tego slyszac je po raz pierwszy w proximie). Tym niemniej był to wreszcie jakiś pełny, fajny koncert na tym festiwalu. Nie przeszkodziło w tym nawet coraz gorsze samopoczucie. Kiss and Swallow jest świetne i na żywo i na płycie i na każdą okazję o każdej porze.

Animal Collective
W dzień Animali postanowiłem trochę odpocząć, żeby być w stanie cokolwiek kojarzyć. To był dobry pomysł, a złym pomysłem było tak szybkie odpoczynku przerwanie. W efekcie podczas występu Żywego Kazimierza czułem się jak zombie, wypijałem kolejne herbaty (dziękuje pani ze strefy gastronomicznej za zapamiętanie ile łyżeczek cukru chcę w herbacie i przy okazji pozdrawiam dziewczyne, która szukała „żółtych kapoków” ;p), łykałem kolejne tabletki i błagałem siły wyższe o koniec Kazika i początek AC. I skończyło się to tak, że samego koncertu niewiele pamietam, ale najważniejsze pamiętam - było bardzo fajnie. Podobno krótko. Szczegółów opisywać nie będę, ale podczas koszmarnego powrotu pociągiem ciągle gdzies animali slyszalem, i zasypiając w kolejce w przychodni też :D

Era Nowe Horyzonty
Wycieczka na tydzień do Wrocławia z karnetem muzycznym na Festiwal Filmowy ;D Fajnie było. Klub festiwalowy jako całość nie zawiódł (a straciłem przecież dużo przez późniejszy przyjazd spowodowany leczeniem się pojarocińskie), a hardkorowe miejsce z hardkorową muzyką zwane Cafe Niebo już na zawsze pozostanie w mej pamięci ;p

Slagsmålsklubben

Sponsored by Destiny urzekło mnie od pierwszego odsłuchania (hare rekomendacje last.fm), a względem koncertu miałem dobre przeczucia - pewny byłem, że będzie śmiesznie. I było. Kolesie pod wyraźnym wpływem whatever czego, ale przekładało się to nie na zrypany koncert, ale na rozwalajacale wywody jednego z szóstki, ukoronowane dialogiem: - how is your red wine? - (cisza) - red? - (cisza) suuperrrr xD
all in all, let's dance to Mario Bros! Tack så mycket svenska filminstitutet!

Familjen
Na początku problemy z nagłośnieniem wokalu, potęgowane tym, że karlsson nie umie śpiewać, niefajne te songi nie z albumu, zwłaszcza te z tą kobietą. Generalnie taki sobie pop gig. Ale tak czy siak, dla mnie, żywiącego jakąś dziwną miłość do skandynawskiego popu (Robyn na selectora!:d) trzy utwory: det lila livet, det snurrar i min skalle, huvudet i sanden to są absolutne wymiatacze, a jak kiedyś będę bogaty i będę miał wesele (prawdopodobienstwo wystapienia tej koniunkcji bardzo znikome;p) to smk + familjen bedzie ok jako odpowiadajacy za oprawe muzyczną.

Dwayne Sodahberk
Wykrakałem sobie powtórkę z Dakoty? Nieee, tak źle to nie było ;p Niespełnione oczekiwania, bardzo nieliczne dobre momenty, śmieszne I niezrozumiałe pomrukiwanie w roli kontaktu z publicznością. Chyba miało być smutno i mrocznie. Moze w innym miejscu wypadloby to lepiej.

Andreas Tiliander / Johann Karlsson
Lepiej by to wypadło w jakimś „normalnym” klubie. Przeciętność w dwóch osobach.

I'm From Barcelona

Wesoła dwudziestka (na koncercie piętnastka ;p) z Jönköping grająca radosny pop indyjski, płyty nie rozkładają mnie na łopatki (choć są sympatyczne), ale było tak jak miało być, czyli bardzo, bardzo sympatycznie (dwa i pół raza bardziej niż na płytach). Baloniki, confetti, kraudserfing i ogólnie kontakt z publicznością (były momenty gdzie prześwitywała w tej spontaniczność reżyseria i rutyna, ale trudno;p) Godzina i trochę dobrej zabawy.

The Field

Podobające mi się ambientowe techno, na żywo z gitarami, perkusją i fajnymi wizualizacjami (kocham druty wysokiego napięcia! xD) . Grejt ikspirjens. Podobno na offie jeszcze fajniej, ale już nie wytrzymałem niestety.

Zagar
Koncert na którym zrobiłem najwięcej zdjęć co o czymś świadczy (o tym, że mi nie zależało bardzo na skoncentrowaniu się na dźwiękach ;p), ale było całkiem przyzwoicie, tylko wychodził pan wokalista to się robiło przyciężkawo. No expactations, no disappointment.

Junior Boys
Mimo tego, że postawa wchodźcie, ale później ładnie wychodźcie, bo inaczej będę miał problemy jest jednak odrobinę żałosna, brawa za informowania na bieżąco o planach, obsuwach i prognozie pogody. Sam koncert: są dobrzy po prostu, zagrali trochę z Last Exit - w tym świetne Under The Sun na bis i wszystyko okej, gites i awesome, ale to był jeden z tych koncertów, który trochę stracił w moich oczach przez bardzo dużo oczekiwania.

Jeff Milligan
Ponoć najlepszy technicznie didżej ganzenwelt i nawet dawał radę na tych swoich czterech gramofonach, to zapamiętałem. I jeszcze oczywiście panikę ekipy technicznej i pospieszną ewakuację po tym jak z nieba zaczęły się lać hektolitry cieczy ;)

Off Festival 2009
Najlepszy festiwal w którym uczestniczyłem w tym roku do tej pory (tylko ewentualna wizyta na Nowej Muzyce może to jeszcze zmienić). I niech was (hehe, ciekawe czy ktoś to naprawdę przeczyta, biorąc pod uwagę objętość) nie zmylą te poniższe notki, ocena jak wiadomo (;p) bezpośrednio zależy od punktu odniesienia, a ogólny poziom był moim bardzo nieskromnym zdaniem wysoki. Było równo, było ciekawie, była dobra atmosfera, były niezapomniane przeżycia w śląskich tramwajach i ze ślaskimi autobusami (tfu, śląsko-zagłębiowskimi). Tylko zestaw kiełbaskowy za drogi, a w MCKu kategorycznie nie powinno być rockowych koncertów.

These New Puritans
Liczyłem na fajny energiczny koncert młodzieży proponującej interesujące brzmienie, a dostałem jeden z najsłabszych z widzianych przeze mnie na offie koncertów. Do tej radykalnej opinii trochę dojrzewałem, ale trudno do niej nie dojrzeć patrząc w ciągu kilku dni na naście dużo lepszych koncertów. Nie skreślam ich, ale dochodzę do wniosku, że ich debiut to w zasadzie powypełniana zapychaczami EPka, a na koncercie wypadli jakby to był ich pierwszy koncert. Intrygujący rolę zdaję się pełnić w zespole blond dziewczyna (niby od klawiszy) :P

Ballady i Romanse
Płyta mi się nie podoba, siostry mnie denerwują przez maksymalnie pretensjonalny wywiad udzielony TOK FM. Na koncercie było trochę lepiej. Ale tylko trochę.

El Perro Del Mar
Ładna i stylowa Szwedka. Wystarczyłoby, nie? :) Występ też ładny i stylowy, dzięki muzyce, zachowaniu Sary, imidżu perkusisty i jednego z gitarzystów chwilami przenosiliśmy się do lat 60. Nie bez powodu na wiki pojawia się sformułowanie 'twee-pop'. Jedna uwaga, zaczerpnięta od znajomych: fajniej by było trochę poruszać się w namiocie do tej muzyki, kilku lepszych kandydatów do kościoła znalazłoby się w lineupie.

The Thermals
Całości koncertu nie widziałem, płyty są dla mnie zbyt monotonne. Plus za to, że są sympatyczni, a te podobne do siebie pankujące piosenki maja w gruncie rzeczy całkiem przebojowe.

Micachu and The Shapes
Płyta wzbudzała we mnie mieszane uczucia, koncert rozwiał wątpliwości:) Dziwne instrumenty, fajny ten dziwny głos tej dziwnej dziewczyny, przebojowe dziwne kawałki i śliczna dziewczyna (już nie dziwna;p) obsługująca klawisze i butelki po winie;D awesome.Płytę tez już lubię.

The Pains of Being Pure at Heart
Znowu mieszane uczucia względem powszechnie docenianego albumu, przyjemne te piosenki, ale porownania do mbv mnie zdecydowanie rażą. I nie jest to wszystko zbyt monotonne? Kolejny występ na żywo okej, podobno w trójce było słychać, ze wokalista fałszuje, ja tego nie odnotowałem i miło było posłuchać tych szugejzowych bolow bycia czystego serca. Tylko w gruncie rzeczy to samo co na płycie, fajnie, fajnie, ale bez szału.

HEALTH
Nie wiem czy to nie był dla mnie najbardziej oczekiwany koncert tych wakacji. Na szczęście nie zawiodlem się w żadnym momencie, w żadnym wypadku. Nowa płyta jest świetna i przy okazji bardziej przystepna niż debiut (choć niech dalej w tą stronę jednak nie idą na kolejnej płycie). Tu mały disklejmer - w jakiejś recenzji na laście spotkałem się ze stwierdzeniem, że to noise'owy boysband - jeśli dobrze rozumiem to sformułowane to taka właśnie stylistyka jest w tym zespole najlepsza. A koncert chłopaki mieli epicki, tylko dla mnie nie „fizyczny” (szczesliwie uniknalem znienawidzonego pogo) jak zapowiadal dyr. Rojek tylko rozwalający mózg i wybijający ze świata. Minusy nieznacznie wpływające na odbiór występu: dla mnie za krótko, pogujący koleś, ktorych co chwile nawoływał o crimewave, głupawa zapowiedź zespołu przez tymańskiego chyba (legendarny, de helf) - aż sobie powspominałem drapiącego się Pana z Nowych Horyzontów, brak imprezy pt. „HEALTH // DISCO” w nocy w namiocie, cóż to byłby za bans!;D. Jeśli naprawdę przyjadą do Polski jesienia to muszę (=chcę) tam być:)

Marissa Nadler
Denerwuje mnie gotycki imidż Marissy, a koncert mnie trochę nudził (z różnym natężeniem, ale jednak), może byłem zbyt nabuzowany po HEALTH. Wielki minus za wplątywanie w to wszystko puszki piwa LECH, nie mogła se wina załatwić i dopełnić klimatu? Albo chociaż kurde szklanki. Powinna się zamienić miejscami z el perro del mar, obydwie by na tym zyskały, a marissa może by się z piwem wstrzymała.

Lucky Dragons
Performens u strażaków. Facet i dziewczyna wśród publiczności z dziwnymi elektronicznymi patykami, kamieniami i masą dziwactw. Głównie improwizacja z udziałem publiczności. Muzyka OK, ale bez rewelacji, w sumie zapamiętałem tylko jeden utwór (fajny zresztą) znany mi z płyty. Ogólnie fajne doświadczenie.
Ale po czasie i słysząc zewsząd opinie, żal trochę Fucked Up, tylko, że mnie z płyty to się podoba okładka i po 30 sekund z piosenek, a po paru sekundach słuchania z oddali uciekłem przerażony wokalem ;p

The Week That Was
Pierwszy ogłoszony zespół z zagranicy z jednym zapamiętywalnym dla piszącego utworem na płycie (scratch the surface). Zagrali to jak właśnie wychodziłem ;D Pech. Ogólnie baaaaardzo przeciętnie + ładny akcent przy mówieniu w kółko 'fenk ju indid'.

Spiritualized
Eh, już sam nie wiem co mam myśleć. Najpierw trochę nużyli, ale później było stopniowo coraz lepiej, tak, że po koncercie byłem usatysfakcjonowany w pełni. Tylko teraz to ani nie wspominam sobie ani nie mam ochoty ich słuchać i w ogóle nie zostało mi wiele emocji po tym koncercie. Na pewno daleko za HEALTH w konkurencji na koncert tego dnia, soraski legendy.

Final Fantasy
Spóźniony i zmęczony tam byłem. Obojętny zupełnie był mi (i w sumie nadal jest;p) Owen Kanadyjczyk, ale było ładnie i sympatycznie. Okej. Lepsze od „the week that was” wykonanie 'fenk ju', 'fenk ju' ;)

Hatifnats
Łuhuhu, heroiczny wyczyn sprawił, że byłem na Słupnej o 14:15 i usłyszałem (niecałych) Hatifnatów. Okej grali przez ten czas, może coś z nich będzie. (Płyta nudna - dodane pół roku później).

Muzyka Końca Lata
Ano fajnie, że czerpią z historii polskiej muzyki i grają bigbeata, ale więcej niż te pół godziny to bym chyba nie wytrzymał.

White Rabbit's Trip
Prosząc dziewczyny z Myślenic o jakąś reklamę dowiedziałem się, że „są z Myślenic, ale są fajni”. A teraz jakoś widziałem wywiad w którym wokalista twierdził, że uznają się za krakowski zespół. Nie wiem o co chodzi z tymi kompleksami, bo ja Myślenice lubię, szanuję i mam dobre wspomnienia (kaman, minigolfa macie;p). Szkoda tylko, że koncert, który przerwałem sobie wizytą w namiocie Play (bo wifi kurde nie wiadomo czemu wyłączone wtedy było), taki sobie był, szitu okropnego nie grają, ale nie porywają mnie. Pozytywnie zabawny gościnny udział znajomych.

Casiotone for The Painfully Alone
20 minut. Jak na płytach. Czyli z serii takie-sobie-ale-ładne.

Crystal Stilts
Śmieszny wokalista, śmieszny klawiszowiec-irlandczyk organizujący konferansjerkę na czas kłopotów ze struną. Początek zdawał się słaby, jak się przyzwyczaiłem do pogłosu na wokalu i generalnie wlazłem w klimat (po epizodzie z casio) przyjemnie spędzałem czas. Nie skasowałem płyty :>

Handsome Furs
O tym, że poszedłem na napalonych Kanadyjczyków przesądził głównie terminarz. Chciałem ich opuścić bynajmniej nie dlatego, że koncert w Krakowie mi się nie podobał czy tam uważam ich za nudnych, a dlatego, że liczyłem, że zobaczę w tym czasie coś czego nie widziałem - po to jest OFF. Niestety Woody Alien i tak nie byłem w stanie całych zobaczyć, ze względu na sentyment do kulek. Oczywiście już mnie małżeństwo niczym nie zaskoczyło, ale człowiek się automatycznie śmieje jak ich widzi :) I mają kilka naprawdę fajnych utworów.

Cool Kids of Death
Nie tylko Handsome Furs zobaczyłem ponownie przez sentyment dla CKOD, ale i olałem Wildbirds&Peacedrums, którzy ogromne wrażenie na mnie wywarli jak ich kiedyś wyczaiłem na Spotify. I koncert podobno dali świetny, ale mniejsza z tym. CKOD jak zwykle, Ostrowski krzyczy, Wandachowicz wymiata na basie, a kontakt z publicznością opiera się na pozerstwie (dla mnie zabawnym, lubię ich i cóż tu poradzić). Zawalili bardzo z zagraniem bisajda i olaniem przez to oczekiwanego przeze mnie (niesłyszanego na żywo) „Znam cię na pamięć”, ale i tak rozgrzeszam i wybaczam :P Choćby za takie kretyńskie i szczeniackie wypowiedzi (30-latków) dla portali:
wczoraj grała armia, wczoraj było super, dzisiaj nie gra armia, no i wiesz, smutno się zrobiło od razu :>


Crystal Antlers
Jak tam doleciałem to tak mi się podobało, że zapragnąłem przepychać się do przodu. Później grali już na jedno kopyto trochę, though still OK.

Tu nastąpiło już od poprzedniego dnia oczekiwana przerwa obiadowo-odpoczonykowa w trakcie Marii i TCioF :D

Dictaphone
Walczyła we mnie chęć posiedzenia sobie z niechęcią do przymulania i rozmyślania przy takiej muzyce. Niższa półka takie-sobie-ale-ładne. Kiedy indziej może chętnie bym przy tym poprzysypiał, wtedy przysypiałem niechętnie i ewakuowałem się, żeby zobaczyć fragment Wooden Shjips.

Wooden Shjips
Psychodela, panowie jak z jakiegoś Dżemu, ogólnie ten fragment interesujący, ale bez ekstazy i żałowania, że nie widziałem całości.

Jeremy Jay
Jeden z niewielu (dwóch?) prawdziwych zawodów na festiwalu. Miałem zobaczyć fragment i bardzo żałować, że przez terminarz nie zobaczę całości. Tak mi się wydawało po przesłuchaniu płyt. Koncert brzmiał słabo (stałem za daleko i nagłośnienie już nie dawało rady?) i bez cienia żalu ewakuowałem się na naszonal wcześniej niż planowałem.

The National
Niby wokalista za dużo trochę wypił i niby to niefajne, faktycznie wypijanie resztek z kieliszka w którym świeciła się wcześniej świeczka dla zmarłego reżysera było odrobinę żałosne i po skoku ze sceny zastanawiałem się przez chwilę czy Matt Berninger w ogóle powstanie, ale wszystko idzie w zapomnienie, bo koncert był absolutnie rewelacyjny. Jakiejś ogromnej ilości ich w życiu nie widziałem, więc żadne to osiągnięcie, ale to na pewno jeden z lepszych koncertów rockowych in maj lajf. To opróżnianie butelki wina tylko dodawało klimatu, świetny głos, specyficzna charyzma i genialne krzyki ;-) Nie spodziewałem się, że tak mnie urzekną. No i: John Hughes R.I.P.

Miłość
Kawałek widziałem, bo mnie zimno i zmęczenie zmogło (the field przez to też opuściłem!), tak to jest jak się nie tylko wstaję, ale i dojeżdża na miejsce festiwalu przed 14:30. Nie jestem w stanie żadnego sensownego wartościującego zdania nawet sklecić, widziałem mało, a na tej muzyce się w ogóle nie znam. Oni mnie zainteresowali, a parę osób z publiczności wkurzyło.

Tiny Vipers
Klimat był, bo akurat Pod Ratuszem na takie bardzo małe koncerty może zostać, ale było... bez emocji(?).

Mark Kozelek
Ma ładny głos, ładne piosenki i był zapowiadany atak złośliwości na biednego fana robiącego zdjęcia. I Tiny Cities Made Of Ashes. Bez zawodu, zgodnie z oczekiwaniami. Do końca nie zobaczyłem, bo zwiałem na Wire. Divertimento tragedia.

Wire
Spóźniony przez Kozelka. MCK też tragedia jako miejsce dla takiego koncertu. Sinusoida od znudzenia przy czysto punkowych utworach do prawdziwego zachwytu nad innymi. Dobre dinozaury, dobre. Czołówka.

Olafur Arnalds
Obawiałem się, że przysnę ze zmęczenia, albo jeszcze gorzej - ze znudzenia, to kolejny przedstawiciel, jeden z bardziej reprezentatywnych, takie-sobie-ale-ładne. Nie przysnąłem. Muzycznie jakoś bardziej niż na płytach mi się podobało, pasowało do kościoła, Olafur był zabawny, generalnie zrobiło się, ekhm, ekhm, lekko „magicznie”. Dobre zakończenie festiwalu.

Graftmann / Iowa Super Soccer @Pod Jaszczurami
Przez moment czułem się jak intruz na finisażu wystawy, ale później było już tylko miło, gościnnie i przyjemnie, zdjęcia ładne, a przesłanie słuszne. Graftmann ma taką wadę, że słyszę i rozumiem każde słowo jego śpiewanych po angielsku piosenek. Można też traktować jako plus;p Z koncertów ISS, które widziałem ten najfajniejszy.

Radiohead @Cytadela Poznań
Emocje już wyparowały (piszę to dwa tygodnie po) i już kompletnie nie jestem w stanie opisać wrażeń. Było genialnie i fajnie. (choć setlisty marzeń nie było ;p).
Pozdrowienia dla dziewczyny, która mi dwa kubki z wodą potrzymała, dziewczyn, które pozwoliły się nagrać. i wszystkich, którym zasłaniałem (przepraszam).
Akcenty humorystyczne: akcja numerkowa + creep;D

Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2009
Kolejny festiwal. Fajny był, fajna była kopalnia, fajna kładka dla pieszych nad superfajną drogą. Wielka wtopa z brakiem Deacona ogłoszonym tak późno. 
Muzycznie to nie przeżyłem żadnych nieziemskich ekscytacji, ale przyjemnie było.

Pivot
Dobrze zagrali. Względem oczekiwań odrobinę na plus.

Speech Debelle
Fragment widziałem po czym poszedłem sprawdzić o której autobusy do zagłębia czyli, że nie porwało bardzo.

Dan Le Sac vs Scroobius Pip
0 koma coś tam na piczforku. Łojej.
Był bans i radość i ja zadowolony ;P Między innymi tego chciałem od NM.

The Bug
eeee. czegoś tam brakowało.

Ebony Bones
Krótkie to bardzo i szalone bardzo. Pod względem energii na scenie najlepiej na festynie ;D Chcę być jak gitarzysta Indianin z Kosmosu :>

Planningtorock
Dopiero na końcówkę zdążyłem i się zawiodłem, po opisie w książeczce i płycie oczekiwałem czegoś więcej. Bo showem to można nazwać głównie dlatego, że żywej muzyki nie było.

Jon Hopkins
Rozmawiałem sobie ze spotkanymi znajomymi przed (ah, ah, rejdiohed, rejdiohed:P) i zapytany wygłosiłem z mądrą miną, że czeka nas ambient. I później mi podczas tego świetnego tanecznego setu trochę głupio było. Ambientowy Jon Hopkins jest ok, ale czekam zniecierpliwiony na tą nadchodzącą EPkę co to ma być taka jak ten set (info z wywiadu dla świetnego radia radiofonia.fm :D).

Tim Exile
Ta nowa płyta przy pierwszym słuchaniu do połowy wkurzała, dalej była okej, przy drugim cała okej, a koncert? No fajnie, że nagrywasz sample na żywo, ale co z tego? Nieprzekonywające.

Fever Ray
Było tak jak myślałem, że będzie, bo już mi już jakiś czas wcześniej balon pękł i oczekiwania opadły. Cóż, trudno się nawet kłócić z osobami, które mówią wprost, że muzycznie to popłuczyny po the knife. Ale lasery i lampy na scenie robiły wrażenie, miło usłyszeć głos TEJ karin live, atmosfera tajemniczości tajemnicza (a o to chodziło), a now's the only time i know, keep the streets empty for me i dry and dusty to dobre utwory są. szkoda tylko, że ten ostatni zakłóciła bójka nadpobudliwej blondynki z nadpobudliwym chłopcem.

Flying Lotus
Zmęczony byłem i dopiero po chwili odpoczynku byłem w stanie dołączyć do kiwania się w rytm. I było do czego się kiwać. Ale przepraszam bardzo, Hopkins był lepszy, dużo lepszy.

Pogodno
Zabawnie.

Kamp!
Słabiej niż na Selectorze.

Onra
Chce więcej wietnamskiego popu!

múm
Lepiej niż się spodziewałem. I przestańcie narzekać, że nie ma sióstr. Wokalistka jest w porządku. Uroczo.

Roots Manuva
Coś jest nie tak jak ja, niezbyt znający i kochający hiphop czuję się jakbym miał ze znajomymi porywać tłum dokoła i tworzyć odpowiednią atmosferę. Czyli w skrócie: było pustawo i w przeciwieństwie do Animali na Jarocinie nie zostali tylko ludzie nieprzypadkowi. Chyba Manuvie też się to nie podobało. Niemniej jednak poskakałem trochę i pomachałem ręką wspominając, że to ostatni koncert ostatniego festiwalu tych wakacji i że zabrali nam dana deacona i że kładka na roździeńskiego jest taka świetna ;]

God is an Astronaut / Caspian / Tides from Nebula @Manggha
Jakoś przeciętniacko trochę było, sam nie wiem, może też nie uwielbiam tak gatunku, żeby wytrzymać trzy koncerty pod rząd w pełnej uwadze? Zachowanie niektórych żywo reagujących

Sacrum Profanum 2009
Za rok chcę więcej. na koziołki i pentagramy w końcówce bardzo zabawne ;D

Ensemble Modern gra Blood on the Floor Marka-Anthony'ego Turnage'a @Teatr Łaźnia Nowa
Mrocznie, jazzująco, KAPITALNA sekcja rytmiczna. Jedynie gitarowe solówki moim zdaniem nie tak fajne jak reszta. + spacer po starej nowej hucie przed, kocham hutę.

Aphex Twin @Hala Ocynowni Huty im. Lenina / Sendzimira / Lakshmiego Mittala
Koncert sobotni. Czyli nie ambient, który według niektórych był raczej niezrozumiałym chaosem, a aphex party z wplatanymi co jakiś czas znanymi utworami. Całość odebrałem bardzo pozytywnie. I to przy wizualizacjach, które przez większość czasu były nudne i wyglądały na robione na jakiejś wykopanej amidze, a lasery choć niesamowite to wyraźnie niestety przygotowane na piątkowy koncert. pod koniec końska i ludzka rzeźnia + sceny z toalety na ekranach... cóż, pokierowało to tłumem.
więcej koncertów w hucie! ew. teknopartis ;p

Woody Alien @Łódź Kaliska
Porządny koncert, pierwsza wizyta (wreszcie) w Łodzi Kaliskiej, bubble live równie fajne co z empetrzy.

IAMX / James Cook @Rotunda
Zarzekałem się, że 2 koncerty IAMX w ciągu roku mi wystarczą jednak. Zwłaszcza po kiepskiej raczej płycie. W końcu poszedłem. I cóż, środek seta wypełniony najnowszą płytą to smutek. Niemniej jednak, kocham kiss&swallow, bis ekstra. James Cook się starał, ale dla mnie niezapamiętywalny.

Max Tundra @RE
Oczekiwałem czegoś więcej. Radocha ze scenicznego zachowania Maxa jakoś przewyższała radochę z tego co wyczyniał muzycznie.

UNSOUND Festival 2009
Lucky Kraków.

Grouper
Mnie zaczarowała. Gdyby jeszcze pod publiczkę zagrała „Heavy Water / I'd Rather Be Sleeping” to bym tam całkiem odleciał.

Sebastian Meissner + Kwartludium = Solid State Transmitters
Niby dużo mniej sennie niż na Grouper, a dla mnie to było jakieś po Grouper ukojenie. Dobre.

Biosphere
Najpierw bezkompromisowy dłuuugi drone. Później nawet Novelty Waves było. Okej. (btw. niedawno odkryłem, że Biosphere to idealny soundtrack do nocy spędzonej na lotnisku)

Stars of the Lid
Nie spełnili jednak trochę moich oczekiwań, wychodziłem jakiś nie do końca spełniony i z przekonaniem, że norweg wypadł lepiej.

Monolake
Jedyny set z tej nocy w Mandze w którym świadomie uczestniczyłem (po drodze pamiętam tylko, że któreś wyczyny wydały mi się lekko shitowe). I świetnie wybrałem, dzięki Ci A. (;d) za to, że zostałem.

Soap&Skin
Zachowanie na scenie potwierdzało opowieści wolontariuszy o zblazowaniu nastoletniej gwiazdeczki. Ale w całości z głosem, hardkorowym zombiewalkiem, fajnymi międzyutworowymi wstawkami i dobrymi utworami nabrało to uroku. I było bardzo dobrze.

Ben Frost + Nico Muhly + Valgeir Sigurðsson + Sam Amidon = Bedroom Community
Widziałem gdzieś mniej więcej połowę. Duży bałagan, tak ogólnie na scenie i stylistycznie. Urok improwizacji. Żałowałem, że wychodzę ;]

SuperXiu / White Rabbit's Trip / The Control @Drukarnia
The Control - strasznie pijani byli, nic specjalnego nie grali.
White Rabbit's Trip - wrażenia niepozytywne.
SuperXiu - wrażenia pozytywne, fajnie się skakało, bansowało, publiczność (eh, no znajomi w sporym procencie zapewne;p) bawiła się świetnie. W porównaniu do Openera się trochę pozmieniało, za to też plus. Trochę widać, że jeszcze nie do końca wiedzą jak to wszystko ma brzmieć na koniec;)

Bat for Lashes / Hecubal @Ancienne Belgique
Hecuba była lekko przynudzająca, cieszyłem się, że kończą już. Płyta dawała nadzieję na coś fajniejszego.
A Natasha cóż. Stałem sobie w trzecim rzędzie jakoś, wgapiony w ni
ą (;d) i oczarowany głosem ;)
Fajna aranżacja Glass. Porządny zespół. Świętna akustyka sali. Publiczność sympatyczna, sala zapełniona. Bat for Lashes. Wilderness na koniec. Mateusz szczęśliwy.
(gdyby jeszcze jak w UK Yeasayer był supportem, eh.)

Festiwal Ars Cameralis 2009
Lucky Silesia. Szkoda, że Grizzly i Wincenta nawalili.

Matt Elliott / My Name Is Nobody / Iowa Super Soccer @Hipnoza
Iowa Super Soccer po raz 3.5 w tym roku. Chyba w najbardziej rozbudowanym składzie, wniosek: jednak kameralność im służy. My Name Is Nobody nudę przykrywali rozbudowanymi wypowiedziami po polsku i ogólną sympatycznością.
Matt Elliott byłby zapewne genialny, gdyby nie ogólny 'technical bullshit' - tu kolejny plus dla francuzów z MNisN za to, że starali się pomóc w przeciwieństwie do polskich techników. Pierwszy odcinek wkurzania się na gadających ludzi w Hipnozie.

Andrew Bird / Josephine Foster @Teatr Rozrywki
Na Josephine Foster wpadłem spóźniony. Tak nawet całkiem przyjemnie było patrzeć z balkonu na scenę, myśleć o różnych rzeczach i słuchać tego lekko przeraźliwego głosu, ale gdzieś tam przez myśl mi przeszło - w domu bym tego nie słuchał.
A Andrew Bird mnie zmiażdżył. Uderzył z zaskoczenia i powalił mi szczękę;d. Świetny występ. „I” - mistrzostwo.

Yo La Tengo / Wreckless Eric & Amy Rigby @Hipnoza
Support to taka sobie sympatyczna para po czterdziestce. Specjalnie się nie wsłuchiwałem. Yo La Tengo zagrali długo i... yyy... miażdząco. Kończące zasadniczy set „I Heard You Looking” to absolutna ekstaza. Szkoda tylko, że jak było (dwukrotnie zresztą) „Nothing to Hide” i inne ballady to mieliśmy dodatkowe tło z rozmów bywalców Hipnozy.
[ Po koncercie rozbiłem jeszcze kufle i spędziłem noc na dworcu w Katowicach. Unforgettable ;d ]

L.Stadt / Sorry Boys @Lizard King
Sorry Boys słabe. L.Stadt zaskakująco dobry.

DJ FOOD & DK @Pauza
Bardzo fajny set. Metalowy koleś wariujący przy Song2. Quasi brej'korowa wersja Harder Better Faster Stronger. Ochroniarz - klon Bronisława Wildsteina i blondkoleś wywijający się po prawej ode mnie.

The Herbaliser @Rotunda
Jakoś bardzo narzekać nie będę, ludzie się bawili, było sympatycznie. Tylko, że cieszyłem się, że nie zapłaciłem za to tych 70 zł. Czemu nie było z nimi żadnego MC?!

EAR PWR @Kawiarnia Naukowa
Hardkorowa zabawa i integracja z zespołem!:D Na żywo są odrobinkę mniej słodcy, prawie nojs ;d

Basia Bulat @Forty Kleparz
Basia grała na gitarze, fajnie śpiewała i nie dawała zapomnieć, że jej brat jest Bobby i gra na perkusja. Dżast najs.

Broadcast @Stereo
Przed Broadcastami był jakiś pan supportujący, najpierw wydawał się po prostu słaby, później było lepiej. Broadcast miało być świetne, a było jeszcze świetniejsze. Występ dwuczęściowy, najpierw elektroniczny szum, pisk i melodia dopasowywane do wizuali, później muzyka znana z albumów. Niestety byłem tak okropnie niewyspany, a w piwnico-garażu w którym był koncert tak duszno, że w połowie drugiej części byłem bliski przewrócenia się;d

Modest Mouse / Exit Calm @O2 ABC Glasgow

Napiszę jedno zdanie o supporcie, bo był lepszy niż się spodziewałem, gdy zobaczyłem nieobecne oczy wokalisty ;d
Ale to był dzień Modest fakin Mouse. The Whale Song. 3rd Planet. Zaskakująco dobry King Rat. Paper Thin Walls. Doin' the Cockroach! Alone Down There. I mega bis. Broke. Shit Luck. Dramamine! :) Było pięknie.
Ciekawostka: kilka godzin przed koncertem, spotkaliśmy na ulicy niejakiego Isaaca Brocka i ucieliśmy sobie z nim miłą pogawędkę. Na prośbę o przyjazd do Polski, odpowiedział, że Handsome Furs już mu dali cynk, że u nas fajnie. Niestety po drodze opowiadając o eskadach HF pośrednio porównał Polskę do Chin i Wietnamu xD. Ale co tam, Dramamine o które poprosiłem było na koniec, a z setlisty którą mieli wynikało, że miało być wcześniej ;d

Death Disco @the Arches Glasgow
just dance xD


20 Ulubionych Koncertów 2009
Kolejność nieprzemyślana, nie dająca pełnego przeglądu mych odczuć, emocji, wspomnień ;d

- Modest Mouse - perfect day in glasgow.
- Radiohead - spełnienie marzeń.
- HEALTH - czad.
- M83 - pięknie.
- Bat for Lashes - Natasha, Glass i w ogóle <3
- Animal Collective - mimo okoliczności przeszkadzających.
- Aphex Twin - klasa.
- Franz Ferdinand - klasa.
- Grouper - magia szumu.
- The Field - byłem w transie jak na Tiesto.
- Late of the Pier - dobry bans.
- The Ting Tings - lepszy bans (i zaskoczenie).
- Slagsmålsklubben - red wine.
- The National - też wino. a poza tym klasa.
- Broadcast - casus jarocińskich animali.
- Jon Hopkins - dobry set.
- Pit Er Pat - po prostu.
- Handsome Furs (w RE) - energia.
- Yo La Tengo - dinozaury w dobrej formie.

Honorable Mention:
- Crystal Castles - najbardziej fizyczny z wszystkich
- EARPWR - prawie najśmieszniejszy z wszystkich
- Dakota Suite - najśmieszniejszy z wszystkich

Najbardziej impresyjne koncerty, na jakich zostało mi dane być.